Boekritme: houvast en verrassingen in De Zweetvoetenman
Ik heb een boek geschreven: De zweetvoetenman. Over rechtszaken & regels (en een hoop gedoe). Non-fictie voor kinderen (11+) en volwassenen.
schrijfster
schrijfster
Annet Huizing
In Parijs met Comment j’ai écrit…
Op uitnodiging van ‘mijn’ Franse uitgever Sandrine Mini was ik twee dagen in Parijs op een grote kinderboekenbeurs. Daar ontmoette ik ook vertaalster Myriam Bouzid, en Agnes Vogt van het Nederlands Fonds voor de Letteren.
Kindervragen als basis voor een boek?
‘Als je een bloedneus hebt en je knijpt je neus dicht, ontploft je neus dan?’ Goeie vraag van mijn neefje. Logische vraag ook, als je nog niets weet van anatomie.
Spanning in non-fictie voor kinderen
Als ik het heb over spanning in non-fictie voor kinderen bedoel ik de spanning van willen weten hoe het verder gaat, van gegrepen worden door een onderwerp. Hoe wek je die spanning (of nieuwsgierigheid) op? Hoe maak je van een…
Over nauwkeurig formuleren
Welk beeld roept de volgende zin bij je op? ‘De slagtanden van een olifant zijn gemaakt van ivoor.’
Een aap op de wc – recensie
‘De werkelijkheid is vaak veel mooier en gekker dan je zou kunnen verzinnen’, zegt non-fictieschrijver Judith Koelemeijer. Ik moest aan haar uitspraak denken bij het lezen van Een aap op de wc van Joukje Akveld, met illustraties van Martijn van…
Dialogen in non-fictie (2)
Fictie is verzonnen, non-fictie niet, zo eindigde ik mijn vorige blog. En ik stelde een vraag: mag je dan in non-fictie helemaal niets verzinnen? Mag je bijvoorbeeld niet een leuk dialoogje bedenken om de tekst te verlevendigen?
Wat is non-fictie eigenlijk?
‘Maar eh … het is toch fictie?’ stamelde ik toen ik op 24 juni 2015 de Zilveren Griffel in ontvangst nam. De jury had Hoe ik per ongeluk een boek schreef in de categorie Informatief gezet, non-fictie dus.
Zilveren Griffel voor ‘Hoe ik per ongeluk een boek schreef’
Op 24 juni 2015 tijdens het Midzomerkinderboekenfeest kreeg ik een Zilveren Griffel voor Hoe ik per ongeluk een boek schreef! Ik stond daar met knikkende knieën op het podium.
Tekstbordjes, kunst en kinderen
‘Ik hou van dieren en vind het cool hoe de wind geschilderd is.’ Dit tekstbordje van dertien woorden hing bij het schilderij Strandezels te Katwijk van Anton Mauve in het Dordrechts Museum.